Wilde wingerd

Wilde wingerd: snelle groene bekleding voor muur, schutting of gevel

Wilde wingerd is de klimplant die je kiest als je snel resultaat wilt. Binnen één seizoen bedekt Parthenocissus een kale muur, lelijke schutting of ruw metselwerk met een dik tapijt van bladgroen. In de herfst kleurt dat tapijt vuurrood of bordeauxrood: een van de meest spectaculaire kleurshows die je in een Belgische tuin kunt beleven. Geen ingewikkeld snoeien, geen klimhulp nodig: wilde wingerd hecht zich zelf vast en groeit jaarlijks tot twee meter bij.

Kiezen volgens gebruik

Heb je een noord- of oostgevel die altijd in de schaduw staat? Parthenocissus quinquefolia en Parthenocissus tricuspidata groeien ook op plaatsen waar andere planten het opgeven. Wil je een tuinmuur van twee verdiepingen volledig bedekken? Kies dan voor een krachtige klimplant wingerd die in tien jaar moeiteloos acht tot twaalf meter haalt. Voor een lagere schutting of een pergola op het terras volstaat een compactere soort. Wilde wingerd werkt ook uitstekend als bodembedekker op een helling: de plant stopt erosie en vult lege plekken snel op.

Wil je de wilde wingerd combineren met bloeiende klimplanten voor kleur het hele seizoen? Combineer hem met een clematis of een kamperfoelie op dezelfde pergola. De rode wingerd neemt de herfst voor zijn rekening, de bloeiende soort zorgt voor de zomerpracht.

De criteria om te controleren

Belgisch klimaat stelt geen bijzondere eisen aan wilde wingerd: de plant verdraagt vorst tot -25°C en heeft weinig water nodig eens ingeplant. Controleer voor aankoop wel deze punten:

• Muuroppervlak: kale steen en baksteen hechten het best; geschuurde gevels en houten constructies vragen eventueel wat extra bevestiging in het eerste jaar.
• Exposure: volle zon geeft de meest intense herfstkleuring; schaduw geeft weelderig blad maar iets minder vuur.
• Ruimte: reken minstens drie meter breedte en vier meter hoogte per plant voor een volwassen exemplaar.
• Wilde wingerd soorten: Parthenocissus tricuspidata kleurt het felst rood; Parthenocissus quinquefolia heeft fijner blad en iets losse hangranken.

De fouten die je wilt vermijden

De meest voorkomende fout is planten tegen een houten gevel zonder beschermende laag: de hechtzuignapjes houden vocht vast en kunnen hout op termijn aantasten. Plant de wilde wingerd dan iets op afstand en lei de ranken op een frame. Een tweede vergissing is te kleine kuipteelt: in een pot droogt de wortel snel uit en vertraagt de groei sterk. Wilde wingerd plant je bij voorkeur rechtstreeks in de grond, tenzij je bewust kiest voor een grote bac van minstens veertig liter. Vergeet ook niet dat de plant héél sterk groeit: snoeien in het late voorjaar houdt hem binnen de perken.

Inplanten en onderhoud

Plant de wilde wingerd van april tot oktober op minstens twintig centimeter van de muur. Graaf een ruime kuil, meng wat compost onder de aarde en geef goed water in de eerste weken. Daarna is de plant nagenoeg zelfvoorzienend in Belgische omstandigheden. Als klimplanten in het algemeen weinig vragen, dan vraagt wilde wingerd nog minder: één snoeibeurt per jaar in het voorjaar volstaat om hem netjes te houden. De plant past perfect binnen een bredere aanpak van heesters en vaste planten die je tuin het hele jaar door structuur geven. Wil je meer variatie in hoogte en textuur, combineer hem dan met lagere klimplanten: de tegenstelling maakt je tuinwand nog mooier.